چرا اکثر شرکت‌های بازی‌سازی مجبور به تعدیل نیرو شدند؟ | تحلیل جامع صنعت گیم

اشتباه در پیش‌بینی بازار و خوش‌بینی بیش از حد شرکت‌های بازی‌سازی (حباب «متاورس» و پروژه‌های عظیم)

تحلیل‌های بین‌المللی درباره موج تعدیل نیرو در شرکت‌های بازی‌سازی به نکته مهمی اشاره می‌کنند: برخی شرکت‌ها در دوره رشد، سرمایه‌گذاری‌های عظیمی بر پایهٔ انتظارات بلندمدت انجام دادند. مثلا روی پروژه‌های «متاورس»، دنیای مجازی، سرویس‌های ابری، نوآوری‌های فناورانه و … این انتظارات بر اساس واقعیات بازار ایجاد نشده بود.  

•   به عنوان مثال، برخی شرکت‌ها با این فرض که «تقاضا همچنان رشد خواهد کرد»، پروژه‌های بزرگ با تیم‌های عظیم را آغاز کردند. اما وقتی بازار به رشد انفجاری پیشین بازنگشت، هزینه‌های سنگین این پروژه‌ها دیگر قابل توجیه نبود.
•   در نتیجه، برای کاهش ریسک و زیان، شرکت‌ها مجبور شدند برخی استودیوها را تعطیل یا ادغام کنند، پروژه‌ها را کنسل نمایند و نیروی انسانی را کاهش دهند.  
•   بنابراین بخشی از مشکل، نه ناشی از شرایط بیرونی (مثل کرونا یا تورم) به تنهایی، بلکه ناشی از خوش‌بینی بیش از حد به آینده بازار و تصمیمات استراتژیک بلندپروازانه است.

در واقع، این موج تعدیل نیرو را می‌توان به «ترکیدن حباب» و بازگشت به واقعیت نسبت داد. بازاری که اساس آن بر پایداری و تقاضای واقعی بنا نشده بود.

پیامدها برای شرکت‌های بازی‌سازی، کارمندان و آینده گیمینگ

پدیده گسترده تعدیل نیرو در شرکت‌های بازی‌سازی، پیامدهای مهمی دارد. هم برای کسانی که شغل خود را از دست داده‌اند، هم برای خود شرکت‌ها، و هم برای کل صنعت گیم:

•  از منظر منابع انسانی: هزاران توسعه‌دهنده، طراح، هنرمند، برنامه‌نویس، نویسنده و غیره بیکار شدند یا آینده شغلی‌شان ناامن شد. این باعث افزایش نااطمینانی در شغل، کاهش انگیزه، و گاهی خروج استعدادها از صنعت می‌شود.
•   از منظر فعالیت شرکت‌ها: تعطیلی استودیوها، کنسل کردن پروژه‌ها، کاهش تنوع بازی‌ها و احتمال تمرکز بر کمتر اما پُرریسک‌تر شدن پروژه‌ها. شرکت‌ها ممکن است به سمت تولید بازی‌های تکراری، فرنچایزهای امن یا بازی‌های «پرتکرار» بروند — به جای نوآوری و ریسک.
•  برای صنعت به شکل کلان: کاهش اشتغال، کاهش تنوع خلاقیت، کاهش نوآوری، تمرکز روی تعداد محدودی از شرکت‌ها و استودیوهای بزرگ‌تر. این می‌تواند در بلندمدت به کاهش رشد صنعت منجر شود.
•   با این حال، همانطور که مقاله کافه گیم هم اشاره کرده، صنعت گیم هنوز «زنده» است — یعنی کلیت بازار و تقاضا از بین نرفته است.  

بنابراین می‌توان این دوره را نه لزوماً به‌عنوان «زوال کامل» صنعت، بلکه به‌عنوان «اصلاح ساختاری» دید. بازگشت به واقعیت، تنظیم مجدد انتظارات، و تمرکز بر بهره‌وری و پایداری.